Yazılarım

Sokağın kralı benim

Kıral benim

En büyük zevkim ise midemi doldurduktan sonra saatlerce miskin miskin yatmaktır. Bunun için bir sokak köşesi, bir apartman girişi, kafelerin boş koltukları en konforlu yerlerdir. Oralara gidip yılan gibi kıvrılıp yatarım. Biri gelip kovana kadar ya da biri acıyıp önüme yiyecek bir şeyler atana kadar sokağın kralı benim.

Bunun yanında yattığım yer mutlaka manzaralı olmalıdır. Bir şeyleri izlemeden duramam. İnsanları, karıncaları, arabaları, gemileri mutlaka bir şeyleri izlemeliyim. Uyurken bile hayatın hareketinden uzak kalmamalıyım. İşte benim de gece hayatım bu; herkes yürürken ben uyurum…

Öldürmek nasıl bir duygu? Ona sorun!

Sokağın kralı olmak zordur!

İşte günlerim böyle gelip geçiyordu. Sokakta hayat zorludur, sadece güçlü olanlar yaşar ve en az benim kadar acımasız olanlar… Hayat her zaman size lezzetli menüler sunmaz.

Bir kurban bulmak biraz şans, çok fazla dikkat, hız ve enerji gerektirir. Kendimi yeni bir kurban yakalamak için yeterince iyi hissetmediğimde lokantaların atıklarını yerim.

Öldürmek nasıl bir duygu?

Bazen de bizim zengin mahallenin çöp tenekelerinde, yarısı bile yenmemiş tavuk butlarını, balık ve mangal keyfi artıklarını yerim. Ama canlı bir kurbanı yakalayıp boğazlamak kadar keyifli ve leziz bir öğün asla olamaz. Emek verilmiş yemek hep daha tatlıdır.

Seri katilden nameler!

Biraz nankörüm!

Performansımın düştüğü, taze et ve sıcak kan bulamadığım zamanlarda, hayırseverlerin ikramları ve bazen de onların kendileri yemeğim olur. Aslında nankörlük benim doğamda var benim işim bu! Özellikle kışın kar yağdığında deli gibi acıkırsınız ama iyi kalpli bir tek enayi bile bulamazsınız sokaklarda.

Kim bu katil
Kim bu katil acaba?

Böyle durumlarda vejetaryen iğrenç bir diyete başlarım. Ot, gül, gonca, lale ne varsa mideye indiririm. Bazen de fakir mahallerin çöplüklerinde ki kırıntılar, makarna, ekmek, lahana, soğan ve bin bir çeşit bozulmuş yemek beni hayatta tutar. Yemek, içmek ve yatmaktan ibaret bir hayatım olsa da bunların hepsi yaşamak için ve hayatta kalmak bile ince bir sanattır.

Sokağım kralı benim!

İyi bir seri katil zeki olmalı!

İyi kalpli bir seri katilsen gözün, kulağın ve kalbin açık olmalıdır. Ancak bu şekilde yüzlerce ölüye rağmen, sevilip okşanan sevimli bir katil olabilirsiniz. Ve katil acımasız bir cani, eşsiz bir dahi olmalıdır ki polislere yakalanmadan bir ömür geçirip emekli olabilsin.

semihbulgur.com

Son Cariye adlı kitabımdaki ” İyi kalpli seri katil Dorina ” adlı öykümden alıntı 04.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Reklam Engelleyici Algılandı

Merhaba. Sitemiz yoğun bir emeğin ürünüdür! Sitede dolaşmak için lütfen Reklam Engelleyicinizi Kapatın.