Yazılarım

Seri katilden

Bir seri katil

Sokakta yalnız yaşamak, bir kurbanla boğuşup onu öldürmek, bin bir türlü heyecan, aksiyon, korku, adrenalin, merak, tutku, hırs, zevk bunların hepsi bir yana en sevdiğim şey iki çöp tenekesi arasından insanları izlemektir. İşte bunlar bir seri katilden anılar…

Onlar geçer yağmur gibi, sokağı aşındıramayan bir insan seli geçer ve birini seçerim onu izlerim gözden kaybolana kadar. Sonra birini daha yakalar gözlerim, sokağın sonuna kadar izlerim karıncaları takip ettiğim gibi bu dikizleme gün boyu sürer.

Kim bu katil
Kim bu katil acaba?

Seri katilden sokaktaki izler,

İnsanlar geçer yüzlerce, binlerce hepsi birbirinden değişik, binlerce hayat geçer ben izlerim. Sokak bu devasa yükü taşır ama asla değişmez, aşınmaz insanlar kazmayı vurmadıkça…

Telaşlı, uyuyan, sallanan, elleri cebinde, burnu dik mini etekli, kapkara, kaba dayı, jilet gibi dimdik, debelenir gibi yürüyenler, sakin nur yüzlüler,  sallananlar geçer, mahşer yeri gibidir sokak, kiminin yüzünde bir tebessüm, kimi ise puslu kapkara suratlıdır, hepsini akıbetini görürüm.

İnsanlar ve ayakları geçiyordu, çizmeler, sivri topuklar, terlikler, yalın ayaklar… Kimisi pislik içindeki vücuduma ve kıl dolu suratıma bakıyordu. Kimisi acıyarak kimisi gülerek… Ben ise dünyadan izole kendi çöplüğümde hayatımdan memnundum.

Seri katilden nameler!

İşim bu kime ne?

Birçok insana göre vahşi, iğrenç, pis bir hayatım var. Ama ben sadece işimi yapıyorum, işverenim yaratanın bana emrettiği işi yani doğamın gerektirdiğini yapıyorum. Esasında medeni görülen hayatlarındaki maskelerinin altında, benden çok daha iğrenç ve aşağılık bir şekilde yaşayan onlar.

Kim bu katil?

İnsan evrende ki en değerli varlıktır ama öğle şeyler yapar ki hayvandan farkı kalmaz hatta daha da aşağılık olur. Hırsızlık, arsızlık, tecavüz, çocuk istismarı, birbirinin kanını içme, yalan, dolan, riyakarlık ve münafıklık onlarda… Çoğu davar sürüsü gibidir hatta daha şaşkın. Böyleyken ben miyim seri katil?

Suçlu da savcı da benim!

Bazen böyle, hep kendime yontarak, vicdan muhasebesi yaparım. Nasıl olsa savcıda benim suçluda benim, asanda benim kesen de benim. Uzun yıllardır yalnız yaşayan bir katil olunca yemesi, içmesi, gezmesi, nefes alması bile tek başınızadır…

Miskin, serseri, berduş hayatımı sokakta geçiriyordum. Sokak şartlarına artık alışmış olsam da bazen dayanılmaz soğuk oluyor ve bende çareyi bankamatikerin klimalı ortamında kıvrılıp yatmakta buluyorum. Birkaç kurbanım da oralara gelen gece ziyaretçileri olmuştu.

semihbulgur.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir